حرفه، معمار

روزی که سایت شدم

2011-06-20T17:35:00.000-07:00

اسباب کشی به وب سایت حرفه معمار

سمفونی مردگان

2011-06-19T22:14:00.000-07:00

یک قطعه از سمفونی مردگان، در خانه جدید.

در حال ساخت است

2011-06-13T15:15:00.000-07:00

در خانه جدید

ناقوس جدایی

2011-06-11T18:07:00.000-07:00

نگاهی به فیلم "جدایی نادر از سیمین" در خانه جدید

شهرما خانه ما

2011-06-07T19:17:00.000-07:00

در خانه جدید

مردن مثل یک خدا

2011-05-17T19:17:00.000-07:00

نگاهی به فیلم "از انسانها و خدایان" در خانه جدید

لبه عکس و فیلم

2011-05-17T19:16:00.000-07:00

لبه عکس و فیلم، در خانه جدید

بخشش یا انتقام؟

2011-05-13T22:08:00.001-07:00

نگاهی به فیلم "در دنیایی بهتر" برنده اسکار بهترین فیلم خارجی امسال، خانه جدید

اینک هنر

2011-05-11T16:53:00.000-07:00

اینک هنر در خانه جدید

شورش بی دلیل

2011-04-28T21:18:00.000-07:00

شورش بی دلیل در خانه جدید

روز معمار و یک آرزو

2011-04-23T19:13:00.000-07:00

در خانه جدید

شارل آزناوور

2011-04-22T11:44:00.000-07:00

مهمان من در خانه جدید

اگر تو نبودی...

2011-04-08T15:36:00.001-07:00

در خانه جدید

سینما برابر زندگی

2011-04-01T23:57:00.000-07:00

در خانه جدید

برادران جبران

2011-03-28T13:24:00.000-07:00

در خانه جدید.

بهار

2011-03-23T14:52:00.000-07:00

بهار آمد به خانه من

"بیگ"، داروینیسم فرمالیستی و معماری عصر "کلیک"

2011-03-19T06:55:00.000-07:00

در خانه جدید

کسی چه می داند، شاید روزی

2011-03-14T21:25:00.000-07:00

انتشار در خانه جدید.

107 دقیقه خوشبختی

2011-03-12T18:09:00.000-08:00

در خانه جدید.

اثبات هندسی قضیه رومنس به روش برهان خلف

2011-03-10T19:02:00.000-08:00

مشاهده اثبات در خانه جدید

چگونه یک مرغ دریایی صبحانه اش را از دست من خورد

2011-03-09T16:38:00.000-08:00

برای دیدن پاسخ به خانه جدید بروید.

آسمان را نخراش

2011-03-08T15:09:00.000-08:00

منتشر در خانه جدید.

صبحانه با کوهن

2011-03-07T15:26:00.000-08:00

ممنون که به خانه جدید می روید.

صدای ملت

2011-03-06T08:30:00.000-08:00

آدرس وب

خانه درختی

2011-03-06T08:29:00.000-08:00

آدرس وب

خاطرات

2011-03-05T22:04:00.000-08:00

این پست را در خانه جدید ببینید.

سوسولهای امپرسیونیست

2011-03-04T16:35:00.000-08:00

آدرس

زیبا

2011-03-04T12:28:00.000-08:00

چند جمله ای درباره فیلم “زیبا” با عنوان اصلی Biutiful نوشته ام، اینجا.

خانه جدید

2011-03-03T20:53:00.000-08:00

محدودیت هایی در این خانه بود، برای خودم و دوستانی که به دیدنم می آمدند. خانه جدیدی ساختم و حالا در هر دو هستم

قهوه استارباکس

2011-02-15T16:15:00.001-08:00

گاهی می رویم "استارباکس" و با هم قهوه می خوریم. حرف های زیادی داریم که به هم بزنیم. من لپ تاپم را در می آورم و ویدئو های روز "ولنتاین" ایران را نگاه می کنم و خبرها را. "شارل" هم دارد با "آیپاد"ش با "کیت" چت می کند. می پرسد کوبا یا مکزیک؟ "کیت" جواب می دهدهیچکدام، دومینیکن. ساحل و آفتاب بهتری دارد. بیشتر می توانیم "فان" داشته باشیم. با خودم فکر می کنم، یک نفر دیگر نیست. تا روز قبل بوده، حتا تا یک ثانیه قبل از شلیک هم زنده بوده، چه فرقی می کند مال کدام طرف.قهوه هنوز داغ است.من و "شارل" با هم قهوه می خوریم. ما دغدغه های مشترک زیادی داریم. من و "شارل" دوستان خوبی هستیم.

لینک تصویر

من و "شارل"

2011-02-15T15:42:00.000-08:00

من و "شارل" دوستان خوبی هستیم. هر دو در جهان "اول" زندگی می کنیم. هر دو در جهان "اول" درس می خوانیم، در یک کلاس. هر دو از روزهای خیلی پیش منتظر 14 فوریه بودیم. او می خواست بهترین هدیه ممکن را برای این روز به "کیت" بدهد، من می خواستم ... . او امشب خوشحال است، گفت که "کیت" خیلی هدیه اش را دوست داشته. من هم خوشحالم، چون ... . هر دو امشب راحت می خوابیم. من و "شارل" دوستان خوبی هستیم.

وکیل مدافع شیطان

2011-02-05T13:25:00.000-08:00

* بیرون گود نشستن هم خوب چیزیست، کلا می گویم. نشسته ای با شلوارک گل گلی به پا، لبت را از لیوان بشکه ای ات که پر از "لیموناد" با پنج سانتی متر کف است بر می داری و هی داد می زنی: "لنگش کن".
* در یکی از سمینارها در جامعه مهندسان مشاور، یکی از سخنرانان که خود آرشیتکت بود گفت میدانید تفاوت معماران با فاحشه ها چیست؟ این که فاحشه ها مشتری یکدیگر را قاپ نمی زنند!
* حتا اگر موکلت به طور خصوصی پیش تو اعتراف کند که واقعا او آن دخترک بیچاره را کشته، تو به عنوان وکیل حرفه ای باید از او دفاع کنی، باید اثبات کنی که شواهد کافی وجود ندارد. شاید هم همینطور که داری احساسات هیات منصفه را به نفع موکلت قلقلک می دهی تصاویر تجاوز او را هم قبل از قتل دخترک پیش چشم داشته باشی و این جمله او را که با پشیمانی به تو گفته اگر جسد را در ماشین چوب بری انداخته بود حالا گیر نمی افتاد! این یکی از شباهت های رقت انگیز معماران و وکلاست. کارفرما که مسوول تامین پارکینگ و فضاهای شهری نیست، هست؟ ساختن هرچیزی که نمی توان آن را فروخت هم یعنی حماقت! و شما هم به عنوان مشاور باید در جلسات تصویب طرح در سازمان های ذیربط و بی ربط مانع اتفاق افتادن این حماقت شوید.
* دوست عزیزم که قلم خیلی خوبی دارد ولی آدم را در انتظار نوشته هایش دق می دهد در وبلاگش مطلب جالبی نوشته درباره معضل خیابان های بندرعباس. مسوولین شهری بندرعباس خیلی مهربان هستند، کلا می گویم. یعنی بعضی وقت ها مرام و معرفت را شرمنده می کنند. آخر چه معنی دارد که سرمایه گذار بیچاره این همه پارکینگ بسازد؟ یا مثلا مجبور باشد کمی از زمینش عقب نشینی کند تا جا برای عابران باز شود؟ یا زبانم لال یک رواق برای پیاده رو درست شود تا ملت زیر آفتاب کباب نشوند؟ تازه این بنده خدا که دارد جریمه کمبود پارکینگ و اضافه تراکمش را هم دو دستی می دهد، پس دیگر مشکل کجاست؟ میدانم که این مسوولین عزیز هر از گاهی به ماموریت یا مسافرت به کشورهای منطقه می روند. این که شب ها از کجاها بازدید می کنن به خودشان مربوط است ولی خواهشی که دارم این است که روزها همین طور که دارند زحمت می کشند کمی هم به دور و برشان نگاه کنند. ثواب دارد به خدا.
* چند ماهی است که خارج از گود کار حرفه ای نشسته ام و دارم از نوشیدنی ام لذت می برم. عجب چیزی است این سبکی تحمل ناپذیر هستی!

لینک تصویر

بنر در جنگل لیبرالیسم

2011-01-12T16:12:00.000-08:00

آخر نفهمیدم "عمو جغد شاخدار" قبل از مرگش چه چیزی را می خواست به "بنر" بگوید. بنر، سنجاب دوست داشتنی که یک فرق بزرگ با همه سنجاب های دیگر داشت، این که یک "گربه" او را بزرگ کرده بود و تا مدت ها فکر می کرد یک گربه است. ماهی می خورد، دمش را موقع خواب بغل می کرد و زنگوله به گردن داشت.
اما با آتش سوزی مزرعه، همه چیز عوض شد. او "مادر-گربه" مهربان و مزرعه "امن" را از دست داد و خود را در جایی دید که بعدها فهمید نامش جنگل است. یکی از زیبا ترین سکانس های این انیمیشن، جایی است که بنر برای سیر کردن شکمش سعی می کند از رودخانه ماهی بگیرد و وقتی "سو"، یکی از سنجاب های جنگل، برایش گردو می اندازد او اصلا نمی داند چیست و به چه درد می خورد.
"آتش سوزی" مهیب سال گذشته، باعث شد عده بیشتر و با شتاب بیشتری "مادر-گربه" مهربان را ترک کنند و پا به "جنگل لیبرالیسم" بگذارند. جایی که اولین بار چیزهایی را تجربه کردند که در این جنگل، حق طبیعی هر سنجابی است: پریدن روی شاخه های درخت، آزاد بودن، سنجاب بودن و ... البته شروع کردن همه چیز از اول: غذا پیدا کردن، غذا خوردن، راه رفتن، فرار کردن از چنگ روباه و ... . اما در این جنگل چیز دیگری هم برای تجربه کردن هست: تصویر مزرعه ای که پشت سر همچنان می سوزد.
راستی چقدر عمو جغد شاخدار مهربان بود که به خاطر دوستی اش با بنر دیگر سنجاب نمی خورد. کاش می دانستم قبل از مرگش چه رازی را می خواست به بنر بگوید.

لینک تصویر

ابتذال در ابتذال

2011-01-05T20:35:00.000-08:00

چند روزی است که یک ویدئو از گروه مهران مدیری در دنیای مجازی دست به دست می چرخد. یکی دیگر از آن برنامه ها با موضوع شبکه های ماهواره ای، اما این بار به جای پخش از تلویزیون حکومتی، سر از اینترنت در آورده است. واکنش ها هم متفاوت است عده ای آن را شاهکار دیگری از مهران مدیری می دانند و به اصطلاح آن را "لایک" می کنند، بعضی ها هم می گویند : دیدید راست می گفتیم؟ او هم از مزدوران رژیم است.
شخصا هیچوقت تمایلی به داشتن آنتن ماهواره و دیدن برنامه های آن نداشته ام، حتا اگر فرض کنیم که همه این تعداد نجومی کانال، برنامه های مفیدی داشته باشند (فرض محال) باز هم فکر می کنم راه های بهتری برای هدر دادن وقت وجود دارد. با این وجود دیدن این ویدئو که سراسر ناسزا به آدم های دیگر است و طنز نام گذاری می شود، برایم تاسف برانگیز و البته سوال برانگیز بود.
به فرض که همه این شبکه ها مبتذل باشد و برنامه هایش توسط آدمهای نامتعادل (به تعریف رسمی رژیم) اداره می شود، حالا اگر ابتذال را کمی دقیقتر تعریف کنیم مثلا تخریب شخصیت منتقدان، دروغگویی در روز روشن، ترویج خرافات، بازتولید ریاکاری و نان به نرخ روز خوری و ... را هم در نظر بگیریم، آن وقت تلویزیون حکومتی که با سرمایه مردم تغذیه می شود، مبتذل نیست؟
دموکراسی خواهی و مطالبه آزادی چیزی نیست که با چسباندنش به تبلیغ داروهای تقویت جنسی، مضحکه و احتمالا انکارش کنید. راستی شما که اینقدر خوب با "پارک دانشجو" و فضای آن آشنایی دارید، بد نیست یک تور هم برای مقامات بگذارید تا در سخنرانی هایشان در خارج از کشور، وقتی در باره رعایت حقوق دگرباشان مورد پرسش قرار می گیرند، اصلا وجود آنها را از بیخ و بن انکار نکنند.
و باز هم راستی، حالا که روزنامه ها در کما هستند، همین شبکه های ماهواره ای که زیر امواج پارازیتند و حتا معتدل ترین وبلاگ ها هم حق وجود ندارند، پس دیگر مشکل کجاست؟

لینک تصویر

ای برادران کوئن کجایید؟

2011-01-04T18:29:00.000-08:00

آخرین ساخته برادران کوئن، فیلمی است با نام TRUE GRIT که به فارسی "شاید" بتوان آن را چیزی مثل صلابت واقعی ترجمه کرد. داستان بر اساس کتابی است با همین عنوان از چارلز پورتیس که در سال 1968 منتشر شد و دستمایه ساخت فیلمی با نام مشابه به کارگردانی هنری هاتاوی قرار گرفت. در این فیلم جان وین، بازیگر افسانه ای فیلمهای وسترن، نقش اول مرد را بازی کرد و جایزه اسکار را به خاطر این نقش در سال 1969 بدست آورد.
دختر چهارده ساله ای به نام متی روس، می خواهد تام چینی را پیدا کند و انتقام قتل پدرش را از او بگیرد. او برای این کار بالاخره روستر داگبرن (جان وین)، مارشال جنجالی را برای کمک متقاعد می کند اما لابوف، رنجر اهل تکزاس هم به دنبال تام چینی است و ضلع سوم مثلث را شکل می دهد... .
در روایت امروزی اتان و جوئل کوئن از داستان، جف بریجز برنده اسکار بازیگری در سال 2010 برای فیلم دل دیوانه، قدم در راه جان وین می گذارد. مت دیمون نقش لابوف را بازی می کند و هایلی استاینفلد نقش متی روس.
برادران کوئن از اولین فیلم بلندشان در سال 1984 تا حالا بسیار پرکار بوده اند و جوایز زیادی را هم بدست آورده اند. از جمله فیلم هایشان فارگو و جایی برای پیرمردها نیست، شش جایزه اسکار را به خود اختصاص داد، اما برای من فیلم ای برادر کجایی؟ (سال 2000) دوست داشتنی ترین فیلم آنهاست، روایت پست مدرنی از اودیسه هومر با کلاژی از ژانرهای مختلف سینمایی و نشانه ها.

* عنوان پست بر گرفته از فیلم ای برادر کجایی؟
لینک تصویر
لینک تریلر

پانوشت: سایت بی بی سی فارسی نام این فیلم را "بی باک" ترجمه کرده است.

شهامت واقعی

2011-01-01T09:45:00.000-08:00

دیوید بوردول منتقد سینما، پستی را در وبلاگش گذاشته که بخشی از آن را عین متن اصلی در زیر می آورم:

We are in the season in which critics are likely to use the word courage casually, as in “Natalie Portman gives a courageous performance in Black Swan.” The ongoing struggle of Panahi and thousands of his fellow Iranians remind us what real courage, in the world outside the movie theatre, looks like

برای مشاهده متن کامل به اینجا رجوع کنید.

قوی سیاه

2010-12-31T12:52:00.001-08:00

بعد از فیلمهای پی (1998)، مرثیه ای برای یک رویا(2000) و کشتی گیر(2008)، دارن آرنوفسکی این بار با فیلم قوی سیاه ما را به باله دریاچه قو می برد. این کارگردان 41 ساله اهل نیویورک و فارغ التحصیل هاروارد، همیشه در کارهایش نشان داده که به جز تسلط به ابزارهای مدیوم سینما، داستان را روی لایه های معنایی و زیرینی پیش می برد که تماشاگر را کاملا درگیر فیلم می کند. نینا (ناتالی پورتمن) بالرینی است که بالاخره توانسته به عنوان نقش اول باله انتخاب شود. او آنقدر به کارش مسلط است که در تمرینات به راحتی از عهده اجرای قوی سپید بر می آید ولی اجرای قوی سیاه پیچیدگی هایی دارد که رسیدن به آن تمام زندگی شخصی نینا را متحول می کند.
برای من دیدن این فیلم که در بعضی سکانس ها به ژانر وحشت نزدیک می شود در سالن سینما، تجربه نفس گیری بود.
لینک تصویر
لینک تریلر

آتش سوزی

2010-12-22T12:27:00.000-08:00

وقتی آدم بعد از دیدن بعضی از فیلم ها از سالن سینما بیرون می آید با خودش می گوید :"آه خدای من!..." مثل بلوتوث در سریال قهوه تلخ، البته کاملا جدی. بالاخره توانستم فیلم "آتش سوزی INCENDIES " را ببینم. محصول کانادا (ایالت کبک) و به نویسندگی یک مهاجر لبنانی تبار. زنی در وصیت نامه اش از فرزندان دوقلویش خواسته تا برای پیدا کردن پدر و برادر خود از کانادا به سرزمین مادری (جایی حوالی مرز لبنان و فلسطین) بروند، داستان آشنای جستجوی هویت و ریشه ها ولی با روایت های موازی و یک خوانش غافلگیر کننده از اسطوره ادیپ. دیدن این فیلم را به همه دوستداران فیلم های خوب توصیه می کنم.
لینک تصویر
لینک تریلر

پانوشت: سایت بی بی سی فارسی عنوان فیلم را "شعله ها" ترجمه کرده است

حرف های ناگفته

2010-12-05T14:40:00.000-08:00

از التهاب ارغوانی ات پیداست
که حرف های ناگفته مرا
در آخرین لحظه آن سگ هار با تو گفته بود.

داستان ده کلمه ای

2010-11-25T15:08:00.000-08:00

وبلاگ لی، دومین دوره مسابقه داستان های ده کلمه ای را فراخوان کرده است. علا قمندان می توانند برای شرکت به این آدرس سر بزنند.

مسجدی در اندونزی

2010-11-13T21:03:00.000-08:00

در زندگی زخمهایی هست که ... اصلا ولش کن اگه بخوام خیلی خودمونی بگم کارهای خود آدم برای این که خود آدم رو دق بدن کافیه! اون از اون کتابخونه که هر بار می بینمش نمی دونم باید حرص بخورم یا ازش لذت ببرم (لینک)این هم از این مسجد که تو اندونزی ساخته شده (لینک) و باز هم مجبورم لذت دیدنش رو با احساسات دیگه تجربه کنم.احساساتی برخاسته از کمی ناسزا (بخوانید فحش های رکیک) به خود، که اگه می شه مسجد رو اینطوری طراحی کرد پس این هایی که ما طراحی کردیم چیه؟ مثلا این یکی (لینک). آخه آدم که نمی تونه همه چی رو گردن این و اون بندازه! آخه آدم ... این ... که تو ...واقعا فکر کردی...که ... ایه؟ پس ...چی؟.... هم شد ... ها؟ بابا این ... که دیگه .... نداره!...

سلام آقای شنبه زاده!

2010-11-06T17:10:00.001-07:00

دوازده سال پیش بود یا کمی پیش تر، جشنواره های تابستانی جزیره کیش فرصتی بود برای گروه های موسیقی پاپ پایتخت تا برای اجرای برنامه بیایند با گروه کامل و تبلیغات و ... اما آن شب مرد جوانی تک و تنها در فضای باز کنار ساحل برنامه اجرا می کرد. کاری متفاوت از همه و البته ساده تر و بیاد ماندنی تر با سازی که بسیاری از تماشاچیان برای اولین بار آن را از نزدیک می دیدند: نی انبان.
چراغ های سالن شماره پنج Place des Arts که خاموش شد، دلشوره گرفتم. سالن تقریبا پر بود. گروه سه نفره روی صحنه آمدند. نقیب شنبه زاده و حبیب مفتاح بوشهری پشت سازهای کوبه ای نشستند و سعید شنبه زاده پشت میکروفون آمد و به زبان فرانسه به حضار سلام کرد و اجرا یشان را شروع کرد.باورش سخت بود که بعد از گذشت این همه سال و تقریبا این طرف کره زمین دوباره صدای نی انبان شنبه زاده را می شنوم.
اجرا بی نقص بود و بسیار تاثیر گذار حتا برای غیر ایرانی هایی که در سالن بودند و ترکیبی بود از موسیقی های مختلف جنوب ایران شامل موسیقی کار، جشن، عزا و اعتراض. آن چه در کنار موسیقی برای من جذاب بود روش ارائه کارها بود که نشان می داد با یک گروه بین المللی طرف هستیم. شنبه زاده در فاصله بین هر دو قطعه به زبان فرانسه و فارسی در مورد سازها، ریشه تاریخی قطعه و معنی قسمت هایی از شعر توضیح می داد. البته این توضیحات گاهی با چاشنی طنز و توضیح وضعیت فعلی ایران و رویکرد حکومتی به مقوله فرهنگ همرا ه می شد و گاه از تماشاچی ها خواسته می شد تا با تکرار ترجیع بندها با گروه همراهی کنند. در آخر اجرا هم شنبه زاده سعی کرد با آنالیز صوتی "کل زدن" و آموزش آن به حضار به گفته خودش یک یادگاری برای آنها به جا بگذارد.
توزیع مناسب قطعات با تمپو های مختلف در طول اجرا، تکنوازی دیگر اعضای گروه (نقیب و حبیب) و نور پردازی مناسب طراحی شده برای هر قطعه، تماشاچی را از ابتدا تا انتها همراه نگه داشته بود. گروه شنبه زاده با وام گرفتن از یک منبع موسیقایی و فرهنگی غنی که در خانه خود درجه دو و فرعی حساب می شود، توانسته آن را حداقل در دنیا زنده نگه دارد.

* عنوان مطلب الهام گرفته شده از تابلوی "سلام آقای کوربه" اثر گوستاو کوربه نقاش قرن نوزدهم
منبع عکس

من یک "کاچاکچی" هستم

2010-11-04T16:50:00.001-07:00

این که مدیری از یک استان "برخوردار" تر بیاید و در هرمزگان زمام اداره ای دولتی را در دست بگیرد چیز بی سابقه ای نیست اما به برکت گسترش عدالت، "دلسوزانی" از استان های محروم تر هم از این خوان گسترده بهره ها بردند.
- من دویست واحد مسکن مهر را در استان ... نظارت کرده ام، من مهندسان مشاور بزرگی مثل ... را آدم کرده ام...
خوشبختانه سه - چهار جلسه ای بیشتر در خدمت این عزیز برای دفاع از پروژه ای که داشتم، نبودم.

به نظر من برای فهمیدن نادرست بودن بعضی چیزها سواد آکادمیک زیادی لازم نیست، مثلا این که چون بندرعباس یک شهر ساحلی است پس یک مداد دستمان بگیریم و روی نقشه شهر یک خط به موازات لبه ساحل بکشیم که می خواهیم یک بلوار داشته باشیم! آن هم سرتاسری، از این طرف شهر تا آن طرف!

همکاری می گفت در جلسه ای با همان مدیر عزیز این موضوع را طرح کرده که جناب مهندس این بلوار شما ارتباط محله های ماهیگیر نشین را با دریا قطع کرده و عملا به زندگی آنها لطمه زده است و جواب:
- ماهیگیر؟ این ها که یک مشت قاچاقچی هستند...

کاچاکچی: قاچاقچی به گویش محلی

عکس: عبدالحسین رضوانی

لبخند بزنید

2010-10-31T13:48:00.000-07:00

"هشدار! این فروشگاه با دوربین های مداربسته کنترل می شود!"، تا حالا با جملاتی شبیه این در فروشگاه ها، بانک ها، موسسات و ... برخورد کرده اید؟ چه احساسی به شما دست داده؟

با دیدن این جمله در یکی از این مکان ها چه حسی پیدا می کنید:

لبخند بزنید، شما توی فیلم هستید!
souriez! vous êtes filmés

این جمله را در جاهایی دیده ام که برقراری امنیت با ترساندن و تحقیر کردن شهروندان کمی تفاوت دارد.

لینک تصویر

بیانیه جمعی از هنرمندان هرمزگان

2010-10-26T10:31:00.000-07:00

بیانیه جمعی از هنرمندان هرمزگان با عنوان "سربریدن هنر به بهای مسند نشینی"

لینک
انعکاس در روزنامه محلی ندای هرمزگان

صدایی از جنوب

2010-10-23T18:20:00.000-07:00

فقط جنوبی ها نبودند که احساس کردند کسی دارد با صدای آنها اعتراض می کند، اعتراض به در حاشیه انگاشته شدن و دیده نشدن. این را می شود از کامنت هایی که در صفحه فیس بوک برنامه گذاشته شده فهمید. ترک ها، کردها، لرها و حتا خود مرکز نشین هایی که به این تحقیر آگاهند. هر چند که بعضی ها هم او را از آداب شرکت در یک برنامه تلویزیونی به دور دیدند آنجا که همه رسانه های فارسی زبان داخلی و خارجی را به خاطر پیروی از این انگاره، "احمق" خطاب کرد.

سعید شنبه زاده، بر خلاف دیگر مدعوین برنامه پارازیت، بدون واهمه، خودش بود و از فرصتی که داشت برای دفاع از همه کسانی استفاده کرد که در ایران "شهرستانی" نامیده می شوند و این، یعنی این که نه هنری که دارند جدی است و نه محرومیتی که به آنها تحمیل شده است.

منبع عکس

پانوشت
لینک اجرای سعید شنبه زاده و حبیب مفتاح بوشهری در موزه لوور پاریس
لینک اجرای یکی از کارهای استاد قنبر راستگو توسط گروه کرونوس که شنبه زاده در این مصاحبه به آن اشاره کرد.

آلدو روسی

2010-10-17T18:47:00.000-07:00

این روزها همه چیز و همه کس دیجیتال است! از دانشجوی سال اول معماری تا بزرگترین دفاتر معماری برای ارائه طرح ها یشان به چیزی کمتر از آخرین نسخه به روزترین نرم افزارها، برای "ویژوال" کردن کارهایشان (یا همان رنگ و لعاب دادن خودمان!)رضایت نمی دهند. این جاست که دیدن کارهای دستی استادانی مثل آلدو روسی درست مثل دیدن فیلم "رزمناو پوتمکین" در زمانه اکران فیلم سه بعدی "آواتار" است، برای من به همان اندازه جذاب!

آلدو روسی، معمار و نظریه پرداز ایتالیایی (1931-1997) و بنیانگذار جنبش نئو راسیونالیسم است که از مهترین معماران نیمه دوم قرن بیستم به شمار می رود.
برای دیدن معرفی و تصاویر کاملتر به منبع مراجعه کنید.

مرز هنر و ...

2010-10-14T14:26:00.001-07:00

مرز بین هنر و پ.و.ر.ن.و گرافی کجاست؟ این پرسش این بار به بهانه نمایش عکسهای لری کلارک (Larry Clarck) به بحث این روزهای پاریس تبدیل شده است. این فیلمساز و عکاس آمریکایی را با فیلمهایی مثل Kids , Tulsa و Ken Park می شناسیم. فیلمهایی که همواره دارای مضامین و صحنه های بحث برانگیز بوده اند.
موزه هنرهای مدرن پاریس از 8 اکتبر 2010 تا 2 ژانویه 2011 میزبان عکسهای لری کلارک است که ورود به آن برای افراد زیر 18 سال ممنوع اعلام شده است. بخشی از نظرات در مورد درستی یا نادرستی اعمال شرط سنی برای بازدید از این نمایشگاه را می توانید اینجا ببینید.

برای دیدن تصویر اینجا را کلیک کنید.

پانوشت یک: بسیاری از دوستانی که به من سر می زنند، امکان دیدن تصاویر را پیدا نمی کنند ضمن پوزش از این موضوع که هنوز نمی دانم چگونه آن را رفع کنم، تا جایی که امکان داشته باشد پایین هر مطلب لینک منبع تصویر را می گذارم.

بدون شرح

2010-10-10T20:40:00.001-07:00

منبع عکس، اینجا

گوساله در بزرگراه

2010-10-09T15:50:00.000-07:00

تصور این که سرچشمه حیات عناصر ساده ای مثل هیدروژن، کربن، اکسیژن و نیتروژن هستند که به وفور در جهان یافت می شوند، همانقدر هیجان انگیز است که زیبا. بیولوژی مدرن با کنار گذاشتن احتمال دخالت هر گونه نیروی حیاتی، توضیح می دهد که چگونه با ترکیب این عناصر ساده، ماکرومولکولهای اورگانیک ، اسیدهای آمینه، پروتئین ها و اسیدهای نوکلوئیک (دی.ان.ای و آر.ان.ای) تشکیل می شوند و همه ماجرا با واکنشهای شیمیایی بین مولکولی چه در سطح آغازین های تک سلولی و چه در سطح اورگانیسم پیشرفته ای مثل انسان، به خوبی و خوشی پیش می رود.

استیفن هاوکینگ فیزیکدان برجسته بریتانیایی در کتاب تازه خود مدعی می شود که خدا عالم و کهکشان را نیافریده و «انفجار بزرگ کهکشانی » که بسیاری از سیاره و ستارگان بر اثر آن بوجود آمده اند، نتیجه و پیامد قوانین فیزیک است.او در بخشی از کتاب تازه خود می نویسد:« کشف منظومه های دیگر نظیر منظومه خورشیدی ثابت کرد که منظومه ما که در برگیرنده یک خورشید و سیاره هایی است که پیرامون آن می چرخند یک پدیده منحصر به فرد نیست. این واقعیت نشان داد که وجود حالت فیزیکی ایده آل بین خورشید و کره زمین و پیدایش انسان روی کره زمین یک پدیده از پیش طراحی شده و دقیق برای موجودیت و رفاه انسان نیست.»

از همان کتاب های درسی دبستان شروع می کنند به آوردن دلایلی مثل خیس نشدن پرهای مرغابی در آب، زنده ماندن شتر در بیابان، میوه دادن درختان و ... . علم زیباست و دلهره آور مثل "سگ آندلسی" بونوئل. آنقدر زیباست که دیگر کسی برای اعتقاد به خدا لازم نیست احمق باشد یا خودش را به حماقت بزند. گاهی احساس می کنم درست وسط یک بزرگراه ایستاده ام.

منبع عکس، اینجا

پاییز

2010-10-06T14:33:00.001-07:00

اینجا چیزهای زیادی هست که برای اولین بار تجربه می کنم. بعضی از این چیزها به طرز عجیبی زیبا هستند و زیباترین آنها پاییز است که این روزها به آرامی از کنارمان می گذرد...

شاخه گلی به اوزن

2010-10-01T19:31:00.000-07:00

پیشترها که می آمدی
خیلی پیشترها را می گویم
که بیشتر می آمدی،
-غم-
گاز خطرناکی بود که از -دل-
پا می گذاشت به فرار
و لایه اوزن را می کرد
سوراخ سوراخ سوراخ.
زنده باد امروزها
زنده باد زمین سبز

چهل کلاغ

2010-09-27T09:57:00.000-07:00

چهل کلاغ نشستند
شکارچی ایستاد
یک کلاغ افتاد
سی و نه کلاغ ماندند
سی ونه کلاغ کر بودند
دومی افتاد...

شکوه علفزار

2010-09-25T18:28:00.001-07:00

داخلی
در یک سالن انتظار با دیوارها و کفپوش سفید، چند نفر را می بینیم که روی یک نیمکت چوبی منتظر نشسته اند. آدم های منتظر در سکوت، اضطراب و انتظارشان را نشان می دهند. دری به سالن باز می شود و یک زن با یونیفورم سفید پرستاری وارد می شود. او با اشاره دست، نفر اول را که یه مرد است فرا می خواند و از همان در با خود بیرون می برد.

داخلی
مرد که روپوش و کلاه مخصوص بیماران پوشیده با همراهی پرستار روی یک تسمه نقاله دراز می کشد. تسمه نقاله به حرکت می افتد و مرد را وارد تونلی شبیه دستگاه سی تی اسکن می کند.

خارجی، روز
نمای باز از یک شهربازی شلوغ را می بینیم. هیاهوی آدم ها و صدای موزیک دستگاه ها با هم ترکیب شده است. نماهایی که از وسایل بازی می بینیم به سرعت به هم کات می شوند و به تدریج سرعت نمایش اتفاقات و کات ها سرگیجه آور می شود.

داخلی
در یک راهرو طولانی، دوربین از پشت سر پرستار، او را تعقیب می کند. در انتهای راهرو یک در می بینیم. پرستار می ایستد، رو به دوربین لبخند می زند و در را باز می کند. شدت نور بیرون آنقدر زیاد است که جز سفیدی چیزی دیده نمی شود.

خارجی، روز
از دید کسی که در حال دویدن است چمنزار سرسبزی را می بینیم با آسمان آبی. یک گله به سمت افق در حال دویدن است. در نمای بعد به گله نزدیک شده ایم. الاغ هایی که آزادانه در چمنزار می دوند. دوربین به سمت بالا کرین می کند و همزمان با تراولینگ به عقب می رود. الاغ دیگری از پایین کادر به سمت گله در حال دویدن است. با رسیدن او به گله دوربین ثابت می شود. با دور شدن گله به سمت افق، تصویر فید می شود.

پایان

پانوشت:

یک روز گرم تابستانی با دوست کارگردانم، محمد نور عزیز، همسفر بودم در یک جاده تمام ناشدنی. برای اتلاف بهینه زمان! به پیشنهاد او به ترتیب، هر کداممان یک کلمه می گفتیم و در یک زمان معین یک فیلمنامه کوتاه درباره آن در ذهن تجسم می کردیم. بعد نوبت می رسید به بازگویی آن و ضبط صدایمان در حال روایت کردن. نوشته بالا یکی از آنهایی است که تخیل کرده بودم و هنوز برایم باقی مانده حالا که فرسنگ ها از آن دوست خوب فاصله دارم.

مرگ تدریجی یک اودیسه

2010-09-17T19:12:00.000-07:00

بعد از نوشتن مطلبی در هفته نامه هرمزگانی "ندای جوان" با موضوع نماد شهری و جایگاه آن در بندرعباس، دوستانی که دلبسته معماری اند نظرات و سوالاتی را در میان گذاشتند که بهانه ای شد برای نوشتن این پست.
در ادامه حرف هایش گفت معمار خوب تنها نیمی از معماری خوب است و نیمه دیگر کارفرماست که اهمیتش غیر قابل انکار است. از رایت مثال آورد و نقش آقای کافمن به عنوان کارفرما در شکل گیری خانه آبشار که نقطه عطفی شد در تاریخ معماری مدرن. استاد آن روز ما که دنیا دیده بود و تسلطش بر کلام و مفاهیم، قابل احترام، محبوب نبود بین ما دانشجویان که شنیده بودیم سر وسری دارد با مقامات، پس هر چه می گوید و هر طرح که می کشد مزخرف است لابد. برای آن روزهای ما که کل تجربه و دانش مان از این حرفه در یک کاغذ A4 جا می گرفت، معمار، قهرمان اودیسه واری بود که از سفر پر خطرش و جدالش با دشمنان، در انتها سربلند به دیدار پنه لوپه اش می رسید.
هنوز هم معتقدم که آن استاد عزیز اشتباه می کرد، اما این بار از این جهت که قائل شدن نقش پنجاه درصدی هم برای معمار، زیادی سخاوتمندانه است، که معماری خوب در یک سیستم خوب قابلیت بروز دارد. از ضعف در جنبه های اجرایی و فن آوری ساختمان که بگذریم، سیستم مدیریت شهری است که می تواند بستر مناسب را فراهم کند. تصمیم گیری در مورد سیمای شهری، نماها، نشانه ها و ... آنقدر مهم و تخصصی است که باید در طرح های بالادست و توسط تخصص های مختلف و بر پایه مطالعات کافی انجام شود نه بر اساس سلیقه های شخصی (حتا اگر این شخص تصادفا معمار هم باشد)، هر چند به عنوان اظهار نظر همه حق آن را دارند.
متاسفانه این روزها عباراتی مثل "کار کارشناسی"، "نخبه گرایی" و "کارگروه های تخصصی" هم مثل شعارهای "توسعه عدالت"، "مهرورزی" و "نشاط ملی" افعال معکوس در سریال برره را به ذهن می رساند. سیمای شهری بندرعباس هم مثل شهرهای دیگرمان ملغمه ای است از سلیقه های دم دستی و بساز بفروشی: یک روز آجر سه سانتی، یک روز گرانیت، یک روز شیشه و آلومینیم و روز دیگر شیروانی های سفالی از بازار ماهی فروش ها گرفته تا پشت بام آپارتمان های بلند...

آقای روباه شگفت انگیز

2010-09-11T17:14:00.000-07:00

توکای مقدس مطلبی در وبلاگش نوشته است درباره برخوردش با یک راکون. تجربه مشابهی را برایش کامنت گذاشتم که آن را اینجا هم می آورم:
یک روز مثل همیشه داشتم در جنگل پشت خانه می دویدم. همین طور که از لابه لای درخت ها رد می شدم، یک مرتبه صحنه "فریز" شد. من در بین زمین و آسمان مانده بودم و جانور روبرو هم چشم در چشم من و مثل من با فیگور دویدن در هوا مانده بود درست مثل فیلم ماتریکس. دوربین درست از پشت سر من شروع به حرکت کرد و با یک "تراولینگ" 360 درجه ای بعد از نشان دادن این موقعیت دراماتیک و درخشش پوست زیبای این جانور در زیر نوری که از لابه لای شاخه ها می گذشت به جای خود برگشت. صدای محیط قطع بود و فقط صدای تپش قلب من و با یک ضرباهنگ سریعتر صدای قلب آن جانور شنیده می شد.
دل آشوبه ای آمیخته از شگفتی و ترس به من دست داد. اولین بار بود که یک روباه زنده را اینقدر از نزدیک تجربه می کردم. صحنه به حرکت افتاد و ما همزمان روی زمین فرود آمدیم و در همین لحظه تصویر درست از وسط به دو قسمت مساوی تقسیم شد. نیمه سمت راست روباه را نشان می داد که با سرعت از چپ به راست در حال دویدن بود و نیمه چپ، من را که با سرعت بیشتر و در خلاف جهت در حال گریختن.

شهر تن تن

2010-09-03T20:48:00.001-07:00

دیوید بوردول تئوریسین و منتقد فیلم نامدار آمریکایی و استاد دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، بعد از بازدید از موزه تن تن در بلژیک، در وب سایتش مطلبی به نام شهر تن تن نوشته است که ترجمه بخشهایی از آن با افزوده هایی از نگاهتان می گذرد.

او معروفترین شخصیت خیالی بلژیکی در دنیاست، بسیار معروفتر از هرکول پوآرو، ولی من او را حدود شصت سال نادیده گرفته بودم. تن تن بخشی از کودکی من نبوده و تا این اواخر هیچ وقت ماجراهایش برایم جالب نبوده است ولی ناگهان به اهمیت آن پی برده ام و فهمیده ام که هرژه (ژرژ پراسپر رمی با نام هنری هرژه، نویسنده و کارتونیست بلژیکی و خالق تن تن 1983-1907 ) کارتونیست بزرگی است. در واقع به نظرم کاری که او انجام می دهد آن است که سینما را قابل فهم می کند.

"من از سینمای رایج ابزار دکوپاژش را برداشت کرده ام، همین که یک شخصیت اهمیت پیدا می کند، آن چه انجام می دهد را نشان می دهید. شات ها را تغییر می دهید و یک صحنه واحد را از فاصله بسیار دور و بسیار نزدیک نشان می دهید. هرژه 1939 "

بیشتر منتقدان هرژه می گویند که او یک خوره فیلم بوده و خیلی از موقعیت ها را از روی فیلم های دهه های 1920 و 1930 کشیده است. مانند سینمای هالیوودی، داستان های او جذاب ترین تکنیک ها را در خدمت قصه گویی روان به کار گیرد. وقتی آدم داستانهایش را می خواند، به غنی بودن شگفت انگیز تصویر سازی آنها پی می برد. وقتی به تصویرها به عنوان تصویر نگاه می کنید می بینید که چطور ترکیب بندی و رنگ و جزئیات، به نرمی روایت را پیش می برد. هرژه کاملا به اهمیت تصویر سازی درخشانش آگاه بود ولی آن را در خدمت روایت بزرگتری می دید. او می گوید :" من سعی نمی کنم تا فقط قصه ای بگویم، بلکه مهمتر از آن سعی می کنم تا قصه ای بگویم. تفاوت ظریفی بین این دو وجود دارد."

در اینجا نگاهی می اندازیم به تصویر سازی صحنه ای در کتاب راز اسب شاخدار (تصویر بالا از چپ به راست):
در این صحنه جیب تامپسون و تامسون (در نسخه اصلی و ترجمه فارسی: دوپوند و دوپوند) را در خیابان زده اند. هرژه در این تصاویر جزئیات پیش زمینه را حذف کرده است تا نگاه را روی بازی گرافیکی شخصیت های مشکی پوش متمرکز کند. در تصویر دوم زاویه ایستادن شخصیت نسبت به کادر، عکس تصویر اول است و این بازی در تصویر یکی مانده به آخر تکرار می شود. تصویر سوم بالا با آخرین تصویر قرینه سازی شده است. در این بین و در گفتگوی بین دو کارآگاه (شخصیت های مشکی پوش)، عصاها و دست به دست شدنشان، تنوع ظریفی در ترکیب بندی ایجاد کرده است. تمام این شوخی های تصویری بر پایه یک اصل وجودی دو شخصیت بنا شده است: تامپسون و تامسون در تمام رفتار و گفتارشان قرینه یکدیگرند.

این مطلب در هفته نامه ندای جوان مورخ 30 مرداد 1389 به چاپ رسیده است.

کلاه و خرگوش

2010-08-27T07:43:00.000-07:00

به بهانه نقد "سیاورشن" عزیز بر کار جدید "محسن آزادبخش"

سیاورشن عزیز، بیشتر از محسن خوشحالم که دوستی مثل تو دلسوزانه به جای "لایک" های دم دستی "فیس بوک"ی، فضای نقد را زنده نگه می دارد. با تو هم سودایم در جهانی شدن صدایی از اینجا، که انتهای کوچه بن بست است انگار. هر چند برای من هر کنش فرهنگی و هنری در این سرمای "ناجوانمردانه" زمستان، جای بسی "کی کنگ" و "سر کنگی" دارد، خواه صدای اعتراض محجوبانه ای باشد از محله سیدکامل که از حنجره و ساز محسن می شنوم، خواه چاپ نشریه و برگزاری نمایشگاه و خواه عزم شگفت انگیز بچه های "زمین پاک" در زدودن رد پای نادانی ما از دامن مام زمین.
با همه احترامی که برای معروف ترهای موسیقی پاپ خودمان قائلم و با این که صدایشان گاهی موسیقی متن خانه ماست، به عنوان یک شنونده "عام" نتوانسته ام به جز استثنائاتی، کارهایشان را از آنچه به عنوان موزیک "سر هیشی" در خاطرم مانده "جدی تر" تشخیص دهم. با این تفاوت که دیروزترها شنیدنشان با اضطراب یورش برادران کمیته همراه بود به خانه هایمان در گرماگرم مراسم فرهنگی - معنوی! و امروز با احساس غرور که صدای همشهری هایمان از رسانه ملی پخش می شود. چرایش را نمی دانم چرا که چیزی از آن نمی دانم ولی بدیهی است وقتی به سراغ دنیا می رویم برای دیده شدن، می پرسند چه آورده اید از سرزمینتان؟ ساده است چیزی نشانشان دهیم که انتظار دیدنش را دارند، با همان فرم و همان کلیشه ها و همان موتیف ها. ساده است دست در انبان کنیم و چیزی رو کنیم که آنها خود دارند، با کیفیت ترش را و "اوریجینال"ش را. اما راه سومی هم می تواند باشد یعنی دست در کلاه ببریم و یک خرگوش سفید و زنده بگذاریم روی میز. آن وقت است که حیرت زده از جا بلند می شوند برای دیدن چیزی که نه خود دارند و نه حتا فکرش را می کردند که در کلاه ما پنهان باشد. چیزی که هم مهر دیروز ما رویش باشد و هم به زبان امروز سخن بگوید. آن وقت است که دیده می شویم در دنیا.
و حالا "محسن" را داریم با قبایی که برایش دوخته ایم و سرنوشتی که برایش نوشته ایم، که حق ماست شاید و حق اوست حتما تا صدای بغض ما باشد، صدای محرومیت مان و صدای دیده نشدنمان در مملکت خودمان. حالا "محسن" را داریم و این امید که او نام ما را ببرد به دورترها، روزی که دنیا او را ببیند و ما را که پشت سر او ایستاده ایم با نیاکانمان. حالا "محسن" را داریم، مباد که او نیز بسوزد در سرمای "ناجوانمردانه" این دیار همیشه تابستان. حالا "محسن" را داریم...

ما همه خوبیم

2010-08-16T12:13:00.000-07:00

به بهانه طرح موضوع "امنیت" در فضای مجازی بندرعباس

در زندگی خاطراتی هست که مثل نقش بر سنگ خارا می ماند و به یاد آورده می شود. گرگ و میش یک روز پاییزی بود و برای قشم، خنکای بهار بود که به سر و صورت می خورد. صدای موتورسیکلت در خیابان آن روزهای جزیره که هنوز آزاد نشده بود از قید بکر بودن و من که روی باک موتور به پدر تکیه داشتم. تقریبا هم سن این روزهای پسرم بودم، کمی بیش از پنج سال. هم سن این روزهای او که نه در اسباب بازی هایش تفنگ و شمشیر هست و نه در کارتون هایش بتمن و اسپایدرمن، مبادا که خشونت طبع لطیفش را بیازارد. به میدان اصلی شهر نزدیک می شدیم و تا کودکستان چیزی نمانده بود. این اواخر خیلی کم گذرم به قشم افتاد ولی همیشه از کنار آن میدان رد شدم. آن درخت دیگر در میدان نبود. آن درخت با شاخه های تنومند در آن هوای گرگ و میش پاییزی. تلاش پدر بیهوده بود. دیگر برای تغییر مسیر دیر شده بود. من او را دیدم. آن چیز را دیدم که با نسیم به آرامی تاب می خورد. آویزان شده از شاخه درخت با سری فرو افتاده. می گفتند افغانی بوده. دزدی کرده و آدم کشته. چه خوب! پس از ما نبوده. سارقان بانک هم ...ی بودند. چه خوب! پس محلی نبوده اند و همین طور سارقان طلافروشی خیابان ... و گروگان گیران کودک ... .
ولی تو برادر من، تو را که می شناسم. تو از همان هوایی تنفس می کنی که من، به همان گویشی حرف می زنی که من و در همان محله ای زندگی می کنی که "روزگاری" من. روزگاری که هنوز محله های گلشهر و زیبا شهر و ... شهر نبود و همه در خانه هایشان حق "حیاط" داشتند. همان حیاطی که اگر کمی درش باز می ماند، تو می آمدی کفش های ما را و حتی لباس هایمان را از روی بند رخت می دزدیدی. همان حیاطی که اگر شاخه درخت مان کمی از روی دیوار به کوچه سرک می کشید دیگر میوه هایش نصیب مان نمی شد. آه! چقدر تو خوب بودی برادر! و چقدر بی آزار. نه تفنگ داشتی و نه ساطور. حتا به چاقوی میوه خوری هم نیاز نداشتی. تنها نیازت یک "کپره" بود و یک "تنبان" و کمی پول تا با آن بروی چند ساعتی خودت را فراموش کنی.
ولی روزگار عوض شد برادر. ما "پیشرفت" کردیم و تو جا ماندی. بله تو راست می گویی، تو هم کمی سهم داشتی در آن پول نفت که خرج ما شد تا چند کلاس بیشتر از تو بخوانیم. آخر می دانی، دیگر بوی فاضلاب روان در آن محله ها قابل تحمل نبود برای ما. آن خانه های درب و داغان، کوچه های خاکی پر پیچ و خم که پشت هر پیچ و خمش تو ایستاده بودی یا نشسته بودی، در حال چرت زدن. نه! در شان ما نبود. پس دعا کردیم به درگاه خداوند و چه زود دعایمان مستجاب شد، برادر! و خداوند مسوولان را فرستاد با طرح های ضربتی و بسازبفروش ها را با بیل و کلنگ، که بشارتمان دادند به "توسعه" شهر در زمین های بکر! و بنگاه های املاک را فرستاد که تنذیرمان دادند به سکنا گزیدن در محله های کودکی و چشممان را گشودند به پیشرفت درمحله های جدید، که هرسال دو برابر می شد قیمت آن و فاصله تو از توسعه. "توسعه پایدار"؟ چه می گویی برادر این حرف ها مال کتاب هاست و از در کلاس های دانشگاه هم آن طرف تر نمی رود. به "بهبود کسب و کار" تو که نمی شود روبان زد و آن را افتتاح کرد. با تلاش برای "ارتقا سطح فرهنگی" تو که نمی شود عکس گرفت و توی روزنامه چاپ کرد. بهسازی محله های فرسوده زمان می خواهد برادر! برنامه می خواهد. که هیچ کدام در حوصله این شتاب "پیشرفت" نبوده و نیست وقتی این همه زمین های دست نخورده هست در حوالی شهر. جواب نسل جدید را چه کسی می دهد؟ ما که نمی توانیم بیاییم همسایه شما بشویم برادر. بچه هایمان هم حرف های هم را نمی فهمند. راستی بچه هایتان هنوز گویش بندری دارند؟
تو جا ماندی برادر! تقصیر کسی نیست. ما همه خوبیم. این بار که به سراغم آمدی با ساطور، کیفم را می دهم با موبایل و ساعت فقط قبل از رفتنت بگذار کمی بغلت کنم برادر! تو هنوز بوی فاضلاب کوچه های کودکی ام را می دهی...وقتی با موتور سیکلت از من دور می شوی برایت دست تکان می دهم. ما همه خوبیم برادر! ما همه خوبیم...

و اینک کاپولا-02

2010-08-08T19:52:00.000-07:00

فرانسیس فورد کاپولا به همراه اسکورسیزی، اسپیلبرگ، لوکاس و دی پالما، از نسل جوانان با استعداد و عشق سینمایی بودند که در دهه هفتاد میلادی، سیستم استودیوهای هالیوودی را در اقبال عمومی و گسترده به فیلم های خود غرق کردند. آنها دارای قدرتی شدند که هیچ کارگردان دیگری تا آن زمان به دست نیاورده بود. فرانسیس فورد کاپولا توانست خود را به عنوان خالق اسطوره پدر خوانده و تصویر متافیزیکی اینک آخرالزمان معرفی کند. نسل جوان آن روزها از تصاویر او برای بسیج علیه جنگ ویتنام استفاده می کرد. بعد از این بود که استودیوها به این جوان ایتالیایی-آمریکایی اعتماد کردند. جوانی که شیفته عصر طلایی هالیوود بود و می دانست چگونه شکوه توام با جسارت آن را احیا کند و چگونه بازیگران بزرگی مثل براندو، پاچینو و دنیرو را کارگردانی کند. کاپولا بعد از ده سال کارگردانی همه چیز را به دست آورد: بیشترین موفقیت درفروش فیلم ها، جوایز اسکار و دو نخل طلای کن. تنها کاری که باقی مانده بود تحقق رویای آرمانی اش بود، تاسیس یک استودیو در سانفرانسیسکو به نام استودیو زئوتروپ و به دنبال آن ساخت متناوب فیلم های شخصی مانند غیر خودی ها و میزانسن های باشکوه در فیلم های سفارشی مثل پگی سو ازدواج کرد و دراکولا.
فرانسیس فورد در 7 آوریل 1939 دردیترویت میشیگان، در خانواده ای ایتالیایی-آمریکایی به دنیا آمد. او یک برادر بزرگتر به نام آگوست و یک خواهر کوچکتر به نام تالیا داشت که بعد ها نقش تالیا شایر را در فیلم پدرخوانده بازی کرد. سفرهای کاری پدر که نوازنده فلوت و رهبر ارکستر بود، خانواده را مجبور به تغییر مکان های مکرر می کرد تا این که بالاخره در نیویورک ساکن شدند. بیماری فرانسیس در سن 9 سالگی، باعث شد یک سال کامل بستری شود. او که نیمه فلج و در قرنطینه بود، خود را با یک پروژکتور هشت میلیمتری، تعدادی عروسک خیمه شب بازی و یک تلویزیون سرگرم می کرد. اشتیاق او ابتدا بین تئاتر و سینما در نوسان بود. در سال 1960 در رشته هنرهای نمایشی از دانشگاه هوفسترا نیویورک فارغ التحصیل شد و سپس در دانشگاه UCLA در لس آنجلس به تحصیل سینما پرداخت.
آشنایی با راجر کورمن و دستیاری او فرانسیس را وارد دنیای سینمای حرفه ای کرد. او در سن 24 سالگی اولین فیلم بلندش را با نام جنون 13 در نه روز کارگردانی کرد و سه سال بعد با فیلم تو دیگه بزرگ شدی نماینده آمریکا در جشنواره کن بود. کاپولا در سال 1971 نخستین جایزه اسکارش را برای فیلمنامه فیلم پاتون به دست آورد، اما برای یک شهرت تمام عیار یک سال دیگر مانده بود وقتی که موفقیت فیلم پدرخوانده همه را غافلگیر و شگفت زده کرد. او با این فیلم توانست جایگاه خود را در صنعت سینما به عنوان پدر خوانده نسل جدید کارگردانان تثبیت کند و جایزه اسکار بهترین فیلم را از آن خود نماید. موفقیتی که دو سال بعد با پدرخوانده2 تکرار شد. فرانسیس در سال 1976 فیلمبرداری پروژه جاه طلبانه اش را در فیلیپین شروع کرد و بعد از یک سال کار فشرده، با یک میلیون فوت فیلم که حاصل دویست و پنجاه ساعت فیلمبرداری بود به سانفرانسیسکو برگشت تا مراحل پس از تولید فیلم اینک آخر الزمان را انجام دهد. فیلمی که نخل طلای کن را درسال 1979 برای دومین بار نصیب او کرد و با یک تدوین جدید در سال 2001 نیز در این جشنواره اکران شد. او اولین نخل طلایش را در سال 1974 با فیلم مکالمه دریافت کرده بود. کاپولا در سال 1980 استودیو زئوتروپ را در لس آنجلس پایه گذاری کرد و فیلم از صمیم قلب را به طور کامل در آن ساخت. او در ابتدای دهه 90 با ساخت پدرخوانده3، سه گانه پدرخوانده را تکمیل کرد. این فیلم نیز مانند دو نسخه پیشین در روز کریسمس اکران شد.

و اینک کاپولا-01

2010-08-05T09:11:00.001-07:00

در دنیای سینما کارگردانانی هستند که موفقیت در گیشه و جشنواره را با هم بدست می آورند. فیلمهای آنها، هم از نظر ساختار و تکنیک و هم از نظر محتوا و لایه های معنایی در خور تحسینند، از این جهت است که تبدیل به آثار کلاسیک سینما می شوند. فرانسیس فورد کاپولا از آنها کارگردانهاست که با فیلم های سه گانه پدرخوانده و اینک آخرالزمان به اوج رسید. مجله سینمایی کایه دو سینما با همکاری لوموند کتابی درباره این کارگردان و آثارش چاپ کرده است که نگاهی اجمالی به پدیده ای به نام کاپولا دارد. استفان دلورم نویسنده این کتاب، از سال 2000 عضو گروه نویسندگان کایه دو سینماست و از سال 2003 در گروه انتخاب کننده دو هفته با کارگردانان جشنواره کن عضویت دارد. بخشهایی از این کتاب را انتخاب و ترجمه کرده ام که در هفته نامه ندای جوان تاریخ 9 مرداد 1389 به چاپ رسید. در پست بعدی این متن را در اینجا می آورم.

در جستجوی فضای از دست رفته

2010-07-25T18:03:00.000-07:00

در طرح های معماری که با دانشجویان در بندرعباس تجربه می کردیم، یکی از موضوعات مهمی که همیشه مورد بحث قرار می گرفت، توجه به خلق فضاهای شهری توسط پروژه مورد نظر بود. این که چگونه یک توده ساختمانی، حوزه بلافصل شهری خود را سامان می داد به اندازه معماری خود آن بنا، ملاک موفقیت پروژه معرفی می شد.

اعتراف می کنم که در زمان طرح آن مباحث، هیچ گاه نقش این فضاهای نامرئی را تجربه نکرده بودم. فضاهای باز و قابل انعطافی که با پذیرش خیل جمعیت در جشنواره های شهری، مرئی و قابل لمس می شوند. شاید علت بیگانه بودن ما با این مفهوم ساده این باشد که تنها فستیوال شهری رسمی در ایران، دسته های عزاداری است که بعد از حرکت در خیابان به مسجد یا حسینیه ختم می شود. ظاهرا چیزی به اسم شادی عمومی در فرهنگ رسمی حاکم، پذیرفته شده نیست.

زندگی در مونترال که میزبان خستگی ناپذیر جشنواره های تابستانی است، برای من فرصتی برای تجربه این موضوع است. مرکز اصلی برپایی این جشنواره ها در فضاهای پیرامونی بناهای فرهنگی شهر است که میدان هنر (Place- des- Arts) خوانده می شود. جشنواره هایی فرهنگی هنری که به لطف اسپانسرهای مالی، شرکت در آن ها برای همه مردم شهر رایگان است. جایی که مردم تجربه اجراهای زنده را در زیر آسمان شهر جشن می گیرند.

موزه هنرهای زیبای مونترال

2010-06-26T15:23:00.002-07:00

موزه هنرهای زیبای مونترال

آرشیتکت: موشه سفدی
موقعیت: مونترال، کبک، کانادا
تاریخ: 1991

برای دوستداران معماری، قدم زدن در پروژه معمارانی که همیشه نام و عکسی در کتاب یا اینترنت بوده اند تجربه ای هیجان انگیز است. موشه سفدی یکی از آن نام هاست که در شهر مونترال آثار قابل تاملی به جا گذاشته است. موزه هنرهای زیبای این شهر که ترکیبی از ساختمان های مرمت شده تاریخی و بنای ساخته شده در دهه نود است، در کنار نمایشگاه های موقت، در نمایشگاه های دائمی خود سیر هنرهای تجسمی را از قرن شانزدهم تا قرن بیستم معرفی می کند. بازدید از این موزه غیر از بخش نمایشگاه های موقت، رایگان است.

موزه محیط زیست مونترال

2010-06-03T21:02:00.000-07:00

سال 1967 یعنی زمانی که مونترال هنوز بزرگترین و مهمترین شهر کانادا بود، به عنوان محل برگزاری نمایشگاه جهانی انتخاب شد. غرفه ایالات متحده آمریکا که خود به خوبی پیشرفت فن آوری این کشور را معرفی می کرد توسط "باکمینیستر فولر" طراحی گردید. این گنبد ژئودزیک با 62 متر ارتفاع، در حین عملیات بازسازی در سال 1976 دچار آتش سوزی شد و پوشش آکریلیک آن از بین رفت تا این که در سال 1995 و با نام "بیوسفر" به موزه محیط زیست تبدیل شد.

کتابخانه و آرشیو ملی کبک

2010-05-13T17:48:00.001-07:00

کتابخانه و آرشیو ملی کبک
مونترال، کبک، کانادا

یا به قول خودشان "گراند بیبلیوتک" یکی از جاهایی است که سر زدن به آن، عادت هفتگی خانواده ما شده است و قبل از هرچیز انبوه مردمی که از رده های سنی مختلف می آیند و گاه پشت درهای آن منتظر باز شدنش می مانند توجه مان را جلب می کند. معماری ساده و شفاف آن با مصالح شیشه و بتن نمایان، فضاهای راحت و دلنشینی را خلق کرده که کمی با تصور سنتی ما از کتابخانه تفاوت دارد و هر بار افسوس می خورم که چرا زودتر با چنین برداشت نوآورانه ای از کتابخانه آشنا نبوده ام.
کتابخانه و آرشیو ملی کبک در مونترال مانند یک سوپرمارکت بزرگ با مخازن باز است که مراجعین می توانند همه کارها را خودشان به صورت سلف سرویس انجام دهند: جستجو، رزرو پست های مالتی مدیا و اینترنت، امانت گرفتن و بازگرداندن کتاب و سی دی...

لور

2010-04-09T14:58:00.001-07:00

تو

2010-03-11T11:39:00.000-08:00

همایش مدرسه ایرانی

2010-03-02T07:05:00.000-08:00

همایش ملی مدرسه ایرانی - معماری ایرانی
برگزار کننده: سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس
رتبه سوم، مدرسه بستک
کارفرما: آقای احمدی
مشاور: مهندسان مشاور ارگ بم کرمان
مدیر پروژه: شهاب الدین ارفعی
طراح: مسعود منصوری
موقعیت: بستک، استان هرمزگان
تاریخ: 1387 تا کنون

نیمسال اول 89-88

2010-02-23T21:53:00.001-08:00

نیمسال اول 89-88

دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس
طرح معماری 4
موضوع: هتل چهار ستاره

سه پروژه برگزیده:
1- طوبی حاجی زاده 19/5
2- رقیه سعید نژاد 19/25
3- محمد خجاو 18/75

نیمسال اول 89-88

2010-02-23T05:18:00.000-08:00

سه پروژه برگزیده
نیمسال اول 89-88

دانشگاه پیام نوربندرعباس
طرح معماری 2
موضوع: موزه صنایع دستی هرمزگان

1- محسن زارعی 19/5
2- مسعود مقیمی 19
3- مهدی با وقار 18/5

پرواز

2010-02-19T13:00:00.000-08:00

پرنده ای که نشسته روی شاخه های تو،
پرواز را نمی خواهد.
تو را می خواهد که تکیده ایستاده ای تنها،
در این زمین بی حاصل لجوج
- در این دروغ بی انتها -
پرنده ای که پریده از شاخه های تو،
پرواز را نمی خواهد
تو را می خواهد هنوز...

سپید

2010-02-18T07:19:00.000-08:00

آسمان که فرو ریخت،
دستهای تو پیدا بود.
در سراسر سپید سرد،
آنچه می تپید هنوز
نبض تو بود.

توسعه مجتمع توریستی گنو

2010-02-07T22:18:00.000-08:00

طرح توسعه مجتمع توریستی، تفریحی و آب درمانی گنو

کارفرما: شرکت توریستی، تفریحی و آب درمانی ایرانیان
مشاور: مهندسان مشاور ارگ بم کرمان
مدیر پروژه: شهاب الدین ارفعی
طراح: مسعود منصوری
همکاران طرح: حمیدرضا قمصری، آتوسا حسینی نژاد و زهرا کفایتی
ارائه کامپیوتری: امیر سلطانی
موقعیت: گنو، هرمزگان
تاریخ: 1388

بوم گرایی در معماری معاصر خاورمیانه - 6

2010-01-26T21:03:00.001-08:00

مسجد جامع ریاض
معمار: راسم بدران
موقعیت: ریاض، عربستان سعودی
تاریخ: 1992

مسابقه طراحی مرکز شهر کاظمین

2009-11-25T09:41:00.000-08:00

مسابقه بین المللی طراحی مرکز شهر کاظمین
کارفرما: شهرداری بغداد
مشاور: ICTR (مرکز بین المللی تحقیقات فنی ) وICM (ارگ فرابوم هزاره)
رتبه سوم

مدیر طرح: محمد علی شهرستانی ، شهاب الدین ارفعی
مطالعات: حمید حیدری مهوار
برنامه ریز: احسان شهرستانی
طراح معماری: مسعود منصوری، پرهام بدر
همکاران طرح معماری: وحید کارآمد، آتوسا حسینی نژاد، زهرا کفایتی، عارف ارفعی و امیر سلطانی
ماکت: امیر فیض زاده خراسانی
تاریخ: مهر 1388

جایزه معمار 88

2009-11-16T21:00:00.000-08:00

نهمين دوره جايزة معمار در 22 آبان ماه سال جاري، طي مراسمي در مجموعة آسمان فرهنگستان هنر برگزار شد. داوران اين دوره آقايان مهندسين حسين شيخ زينالدين، كامران افشار نادري، رضا دانشمير و فرانكو ميكوچي فارغ التحصيل دانشگاه هاروارد و مدرس دانشگاه سيمون بويوار كاراكاس بودند.

در بخش پروژه‌هاي مسكوني هيات داوران جايزه سوم شامل لوح تقدير و 10 ميليون ريال جايزه نقدي را به پروژه‌ي «دهكده خانواده خليلي» كار «سهراب رفعت»، جايزه دوم را شامل لوح تقدير و 20 ميليون ريال وجه نقد به «شروين حسيني» و جايزه نخست شامل لوح تقدير، نشان معمار و 70 ميليون ريال وجه نقد به پروژه «سازه بامبو» کار «پویا خزائلی پارسا» اهدا كرد.(تصویربالا) این معمار جوان که سابقه همکاری با معماران بین المللی را دارد هم اکنون در دانشگاه آزاد قزوین مشغول تدریس است و در بین دانشجویانش به خلاقیت در آموزش معماری شهرت دارد. کارهای او را در اینجا ببینید.

همچنين در بخش پروژه‌هاي عمومي، اين هيات جايزه سوم شامل لوح تقدير و 40 ميليون ريال وجه نقد را به پروژه‌ي محوطه ساختمان‌هاي آزمايشگاه كار گروه «مشاور تاج‌فرزين»، جايزه دوم شامل لوح تقدير و 60 ميليون وجه نقد را به گروه «طراحي آرش» و جايزه نخست شامل لوح تقدير، نشان معمار و 100 ميليون ريال وجه نقد را به پروژه مجتمع اداري تجاري كار «عباس رياحي‌فر» و «فريناز رضوي‌نيكو» اهدا كرد.

مسابقه مجتمع پاسارگاد

2009-11-11T06:03:00.000-08:00

نتایج مسابقه طراحی مجتمع تجاری، اقامتی (هتل پنج ستاره و هتل آپارتمان) پاسارگاد مشهد به شرح بالا اعلام شد. کار مشترک سام طهرانچی (هسته طراحی) و هادی تهرانی (BRT آلمان) رتبه نخست را به دست آورد. سام طهرانچی را در کنار شهرت ملی اش، در بندرعباس به عنوان مدرس تاثیر گذار دانشگاه های آزاد و پیام نور و طراح پروژه های شاخصی مانند تالار شهید آوینی و مجتمع ملکه آسمانها می شناسیم و به او تبریک می گوییم.

برف

2009-11-06T05:42:00.000-08:00

لباس سفیدت را که در باد تکاندی
برف آمد
چترها دم فروبستند
و آدمیت روسفید شد...

صدای پا

2009-10-25T10:50:00.000-07:00

آهوان تشنه سر برافراشتند
آب ازپوزه هاشان در برکه می چکید
صدای پای تو از پشت بوته ها بود...

مجتمع تجاری بند گز

2009-10-17T21:49:00.000-07:00

کارفرما: شرکت آرمان طبیعت گرگان، W.J.TOWEL

مشاور: مهندسان مشاور ارگ بم کرمان، ارگ فرابوم هزاره ICM

مدیر طراحی: شهاب الدین ارفعی

طراح معماری: مسعود منصوری

همکاران طرح معماری: وحید کارآمد، زهرا کفایتی

سه بعدی کامپیوتری: امیر سلطانی

مدیر طراحی سازه: ایمان ذاکری

مدیر طراحی تاسیسات: بابک رستمی

موقعیت: بندرگز، استان گلستان

تاریخ: 1388

بهار

2009-10-17T21:46:00.000-07:00

معجزه نبود صدایی که بهار را بشارت داد
تکثیر نفس های تو بود
درکوهسار سینه ام.

برنامه نیمسال اول 89-1388

2009-09-21T22:14:00.000-07:00

طبق برنامه اعلام شده، واحدهای زیررا در نیمسال اول 89-1388 ارائه می کنم:
1- طرح معماری 4 - دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس
2- طرح معماری 2 - دانشگاه پیام نوربندرعباس
3- پایان نامه - دانشگاه پیام نور بندرعباس
دانشجویانی که متقاضی شش ظرفیت درنظر گرفته شده برای اخذ واحد پایان نامه شده اند به ترتیب الفبا عبارتند از:
خانم ها: اسماعیلی، رفعتی، فراهانی، کیانی، نادری و یادگاری

نمرات پايانی طرح معماری3

2009-09-21T21:53:00.000-07:00

نمرات پایانی درس طرح معماری 3 دانشگاه پيام نور بندرعباس در نیمسال دوم 88-1387 با موضوع کتابخانه اعلام شد و پنج دانشجویی که بالاترین نمرات را کسب کردند به ترتیب زیر معرفی شدند:
1- الهام خرمیان 19/25
2- معصومه ذاکری 19/25
3-سهیل مستی 19/25
4- مینا نیکپور 19/25
5- مینا علیزاده 18/75

بوم گرایی در معماری معاصر خاورمیانه-5

2009-09-04T01:07:00.000-07:00

خانه سفیر انگلستان در مسقط
طراح: Huckle Tweddell Partnership
کارفرما: UK Foreign and Commonwealth Office
موقعیت: مسقط، عمان
تاریخ: 1996

ICM

2009-09-04T00:55:00.000-07:00

ICM که کوتاه شده International Citadel of Millennium است، شرکت خدمات مهندسی است که با نام فارسی "ارگ فرابوم هزاره" به ثبت رسیده است. این شرکت که چند ماهی است به راه افتاده را به اتفاق دو نفر از بهترین همکارانم "شهاب الدین ارفعی" و "شهریار یقینی" اداره می کنم.
رسالت اصلی این شرکت صدور خدمات مهندسی است و در حال حاضر دو پروژه اصلی آن در ارتباط با عمان و عراق است.
WWW.ICMENG.COM

بوم گرایی در معماری معاصر خاورمیانه - 4

2009-07-30T21:07:00.000-07:00

خانه تاجر مروارید
موقعیت: بحرین
تاریخ: دهه 1980

مسابقه ایده پردازی مجتمع پاسارگاد مشهد

2009-07-30T20:44:00.000-07:00

شرکت ساختمانی وشهرسازی هشتم، در یک مسابقه محدود از تعدادی از مشاورین دعوت کرده تا مجتمع پاسارگاد مشهد را ایده پردازی کنند. این مجتمع شامل هتل پنج ستاره، هتل آپارتمان و فضاهای تجاری تفریحی است که در زمینی به مساحت تقریبی پانزده هزار متر مربع و در محدوده حرم مطهر واقع شده است. برخی از دعوت شدگان عبارتند از:
ارگ بم کرمان، آتک، سینام، پلشیر، بن سار، هسته طراحی، حرکت سیال، اثر، تجیر، دگردیس و ابنیه نو.

بوم گرایی درمعماری معاصر خاور میانه -03

2009-06-24T21:44:00.000-07:00

ویلای حمود
طراح: Rifat Chadirji

موقعیت: بغداد، عراق
تاریخ: 1972

سبز

2009-06-06T00:00:00.001-07:00

بوم گرایی درمعماری معاصر خاور میانه -02

2009-05-28T01:07:00.000-07:00

ساختمان صدا و سیمای بندرعباس

کارفرما: رادیو و تلویزیون ملی ایران
طراح: جهانگیر درویش
موقعیت: بلوار امام خمینی، بندر عباس
مساحت:
فاز اول: 1750 مترمربع
فاز دوم: 4500 متر مربع
تاریخ:
فاز اول: 1347
فاز دوم: 1353

تاریخچه پروژه:
وقتی در مرداد ماه 1347 خورشیدی از جهانگیر درویش خواسته شد تا این ساختمان را طراحی کند، او کارمند رادیو و تلویزیون ملی ایران بود و خود محل پروژه را در بندرعباس انتخاب کرد، زمین بی آب و علفی به مساحت 5 هکتار که حد فاصل ساحل در جنوب و جاده فرودگاه در شمال، قرار داشت.
درویش برای طراحی و اجرای این پروژه تنها دو ماه فرصت داشت که این کمبود شدید زمان عملا تهیه نقشه را غیر ممکن می ساخت از سوی دیگر نیروی اجرایی بومی که بتواند از این نقشه ها سر در بیاورد وجود نداشت. ازاین رو او تصمیم گرفت طرح خود را به طور مستقیم روی زمین پیاده کند. عملیات اجرایی بدون نقشه آغاز شد و تصمیمات لازم برای بهبود پروژه در حین اجرای آن گرفته می شد. نقشه هایی که در حال حاضر موجود است در واقع بعد از اتمام ساختمان تهیه شده است.
فاز اول این پروژه در 3 شهریور 1347 آغاز و در 28 مهر همان سال با صرف 730 هزار تومان به بهره برداری رسید. که جدا از سرعت باورنکردنی آن، از نظر مالی نیز با 70 درصد صرفه جویی نسبت به پروژه های دولتی مشابه، کاری قابل تحسین است. نیروی کار شاغل در این مرحله 100 درصد محلی و 90 درصد کارگر ساده بوده است.
فاز دوم پروژه در قالب دو ساختمان کشیده، در سال 1353 توسط درویش طراحی شد که هزینه ای معادل 8 میلیون تومان صرف اجرای آن شد.

ایده های طراحی
جدا از محدودیت هایی مانند زمان، اقلیم و سادگی تکنولوژی، از معمار خواسته شده بود تا اثری الهام گرفته از عناصر بومی منطقه طرح کند. عناصری مانند:
1- کپر (Kappar) ، نوعی خانه بومی ساخته شده از شاخه های درخت خرما
2- برکه (Borke) ، آب انبار گنبد دار برای ذخیره آب باران
3- بادگیر

این مجموعه که برای کاربران خود آشنا و خاطره انگیز است، با احترام به معماری بومی در آفرینش فضاها و مصالح توانسته است با تمهیدات معمارانه پاسخ مناسبی به اقلیم نیز باشد.

بوم گرایی درمعماری معاصر خاور میانه -01

2009-05-23T13:19:00.000-07:00

چرا بوم گرایی؟
"بوم گرایی" یا توجه به زمینه های فرهنگی، تاریخی، اجتماعی و اقلیمی در طراحی معماری که در واکنش به سبک بین الملل پدید آمد، رویکرد جدیدی نیست اما اهمیت آن در دورانی که تب جهانی شدن (Globalization) دور افتاده ترین مراکززیستی را نیز در بر گرفته است، غیر قابل انکار می نماید.
تلاشهایی که در دهه های چهل و پنجاه شمسی با این رویکرد در ایران آغاز شده بود، هنوز ارزشمند ترین بناهای معاصر ما را به خود اختصاص داده است. تلاشهایی که با تغییر ساخت سیاسی و مهاجرت طلیعه داران این جنبش، متوقف ماند.

چرا خاورمیانه و شبه قاره هند؟
خاورمیانه و شبه قاره هند که از مهمترین خاستگاههای تمدن به شمار می روند، تلاشهای ارزشمندی را در جهت "بوم گرایی" در معماری معاصر، از خود نشان داده اند. شناخت این تلاشها، برای معمارانی که با این دغدغه و در این حوزه فرهنگی به کار حرفه ای مشغولند، افق تازه ای را می گشاید.

معرفی
برای معرفی موضوع، هر بار معمار و اثری معاصر در حوزه خاورمیانه و شبه قاره هند و با رویکرد " بوم گرایی" معرفی خواهد شد. برای شروع و در یادداشت بعد، به سراغ اثری تحسین برانگیز در بندرعباس خواهم رفت...

تهران-01

2009-05-08T07:39:00.000-07:00

پردیس سینمایی ملت
برنده جایزه اول مسابقه ملی معمار 86
مشاور: مهندسان مشاور حرکت سیال
طراحان: رضا دانشمیر، کاترین اسپریدانف
موقعیت: پارک ملت، تهران
تاریخ: 1387

مجتمع فرهنگی-02

2009-04-24T22:31:00.000-07:00

کارفرما: سازمان مسکن و شهرسازی استان هرمزگان

مشاور: مهندسان مشاور ارگ بم کرمان

مدیر طرح: شهاب الدین ارفعی

طراح: مسعود منصوری

همکار طراح: نازنین کیوان

شبیه سازی کامپیوتری: امیر سلطانی

موقعیت: استان هرمزگان، فین/بندرخمیر/میناب/رودان

تاریخ: 1388

مجتمع فرهنگی-01

2009-04-15T11:14:00.000-07:00

به سفارش سازمان مسکن و شهرسازی استان هرمزگان، مجتمع فرهنگی در چهار شهر:
فین، میناب، بندر خمیر و رودان
در حال طراحی است. این چهار مجتمع دارای ساختاری مشابه با تفاوت در نمای بیرونی و دارای فضاهای اصلی زیرخواهد بود:
سالن اجتماعات، گالری، کتابخانه، کلاسها و کارگاههای آموزشی.

برنامه سال نو

2009-04-10T11:33:00.000-07:00

دوست من ،روح اله بلوچی عزیز،از من خواسته تا در بازی وبلاگی " برنامه شما برای سال جدید چیه؟" شرکت کنم.

در آغاز چهارمین دهه زندگی،با خودم سازش کرده ام و قصد تغییری در خودم ندارم هر چند با خیلی های خودم موافق نیستم، آنچه از امسال می خواهم:
1- منتظر شنیدن حداقل یک و حداکثر دو خبرسرنوشت ساز هستم، می خواهم به میل من باشند.
2- در نیمه دوم امسال قصد شرکت مجدد در یک آزمون را دارم، می خواهم مانند دفعه قبل موفق یاشم.
3- سالهاست کتابی را درسرمی پرورانم و همیشه آن را به زمانی دیگر موکول می کنم، می خواهم آن زمان امسال باشد.

برج مسکونی کوثر

2009-04-10T11:27:00.001-07:00

برج مسکونی کوثر
کارفرما: آقای طاهری
مشاور: مهندسان مشاور ارگ بم کرمان
مدیر طرح: شهاب الدین ارفعی
طراح: مسعود منصوری
همکاران طراحی: زهرا اسدی، نگار جوکار
ارائه کامپیوتری: امیر سلطانی
موقعیت: قشم، استان هرمزگان
تاریخ: 1387

شیرین و الی به روایت بوردول

2009-04-05T10:55:00.000-07:00

دیوید بوردول ( David Bordwell) نظریه پرداز فیلم و تاریخ‌نگار امریکایی است که به همراه کریستین تامسون کتاب‌های زیادی از جمله هنر سینما و تاریخ سینما را نگاشته‌اند و از نظریه پردازان نئوفرمالیسم در سینما محسوب می شوند؛ نظریه ای که در ایران توسط منتقدانی مثل مجید اسلامی، سردبیر مجله هفت و نویسنده کتاب مفاهیم نقد فیلم،دنبال می شود.
نقد ستایش آمیز این منتقد پرآوازه از فیلم شیرین (ساخته عباس کیارستمی) را در اینجا و نظرات تحسین آمیز او را در مورد فیلم درباره الی (ساخته اصغر فرهادی) در وبلاگ دغدغه های من بخوانید.

سفر به کندوان

2009-04-02T22:50:00.001-07:00

کندوان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی و یکی از سه روستای صخره‌ای جهان است که این موجب جذابیت بی‌نظیر آن شده است. معماری روستای کندوان و جاری بودن زندگی مردم در قالب بافت قدیمی‌ آن یک استثنا در دنیا به حساب می‌آید. چرا که دیگر در ترکیه و آمریکا کسی در کاپادوکیه و داکوتا زندگی نمی‌کند. کندوان روستایی است بنا شده در صخره و تنها سازه این دهکده را سنگ‌ها تشکیل می‌دهد. خانه‌ها هرمی ‌شکل هستند و برای دام‌ها نیز حفره‌هایی در سنگ‌ها بنا شده است.

سفر به تبریز

2009-03-31T02:36:00.000-07:00

کاخ شهرداری تبریز یکی از بناهای زیبا و دیدنی شهر تبریز است که در سال ۱۳۱۴ خورشیدی به دستور رضا شاه پهلوی بانظارت مهندسان آلمانی بنا شد. این کاخ در مرکزی‌ ترین نقطهٔ شهر و در میدان ساعت واقع شده‌ است و دارای یک برج ساعت چهارصفحه‌ای به‌ارتفاع ۳۰٫۵ متر می باشد. نمای خارجی این بنا از سنگ تراشیده‌ شده‌ و نقشهٔ ساختمان شبیه به‌طرح یک عقاب درحال پرواز است که با نمونهٔ ساختمان‌های کشورآلمان، قبل از جنگ جهانی دوم مطابقت دارد.

وقتی همه خوابیم

2009-03-29T04:39:00.000-07:00

به بهانه اکران نوروزی فیلم "وقتی همه خوابیم" :

شناسنامه

وقتی همه خوابیم
کارگردان: بهرام بیضایی
تهیه‌کننده: ب. بیضایی
فیلمنامه‌نویس: ب. بیضایی
فیلمبردار: اصغر رفیعی جم
تدوینگران: ب. بیضایی، سپیده عبدالوهاب
موسیقی: محمدرضا درویشی
بازیگران: مژده شمسایی، علیرضا جلالی‌تبار، حسام نواب‌صفوی، شقایق فراهانی، مجید مظفری، هدایت هاشمی، حسین محب‌اهری، سحر دولتشاهی، رضا مختاری، افشین خورشیدباختری، امیرکاوه آهن‌جان، علی اولیایی.
خلاصه داستان: اين فيلم درباره زنی است كه به‌علت تصادف اتومبيل و از دست دادن همسر و فرزند و كشته شدن راننده ماشين مقابل، احساس گناه می ‌كند و به‌همين دليل، كسی را اجير می كند تا او را بكشد. اما...

وقتی در انتهای دهه 1370، بهرام بیضایی کارگردان و فیلم نامه‌ نویس سرشناس سینمای ایران، "سگ‌کشی" را ساخت، میان آن و فیلم قبلی ‌اش "مسافران" 9 سال فاصله زمانی افتاده بود و همین، اشتیاق علاقه ‌مندان فراوان آثار او را به شکلی ورای حد تصور افزون کرده بود.

برخلاف فیلم‌ های محبوبی چون "مرگ یزدگرد" یا "چریکه تارا" یا "باشو غریبه کوچک"، فیلم جدید بیضایی در فضای شهری معاصر می ‌گذرد و باز برخلاف فیلم‌ های شهری دیگری چون "کلاغ" و "شاید وقتی دیگر"، که با وجود مضمون تاریخی و اجتماعی‌شان فضایی فارغ از مناسبات عینی جامعه روز و زندگی روزمره داشتند، کاملا در نسبت با شرایط سال های جنگ و پس از آن قرار می ‌گرفت و آکنده و انباشته از نشانه‌ ها و اشاره‌ های کنایی به پس زمینه‌ ها و محیط و ناهنجاری‌ های جامعه و زمانه رخ دادن وقایعش بود.

به این دلیل و بابت دوری از آن جهان آیینی رویاگون و کابوس ‌وار، که قلمرو اختصاصی بیضایی را در بهترین فیلم ‌هایش شکل می ‌دهد، "سگ‌کشی" محبوبیتی همه‌جانبه نزد همه فیلم ‌بین‌ های حرفه ‌ای به دست نیاورد و منتقدان در رویارویی با آن به دو دسته موافق و مخالف تقسیم شدند. این اتفاقی بود که در خصوص "باشو" و برخی فیلم‌های دیگر بیضایی، مطلقاً رخ نداده بود و همه یک صدا زبان به تحسین آن گشوده بودند.

امسال و در مواجهه اولیه اهالی حرفه‌ای سینما و عرصه نقد با "وقتی همه خوابیم"، فیلم تازه بهرام بیضایی، همان میزان محبوبیت نسبی "سگ‌کشی" نیز به شدت کاهش یافت و حتی فاصله 7 ساله ساخت دو فیلم با وجود اشتیاقی که برای دیدن دوباره نام بیضایی بر پرده سپید سینما به وجود آورد، نتوانست کمک شایان توجهی به اقبال خاص فیلم برساند؛ چرا که عصبیت شدید و افراطی فیلم، میزان واکنشی بودن آن و محدود شدنش به ابعاد کوچک یک جوابیه شتابزده، آن اشتیاق را به سرخوردگی محض رساند.

ماجرا این بود که اولاً بیضایی یک سال و اندی پیش شروع به ساختن یکی از فیلم نامه‌های معاصرش "لبه پرتگاه" کرد و در میانه مراحل ساخت آن فیلم با تحمیل بازیگران اصلی از سوی تهیه‌کننده و اختلافاتی که میان بیضایی و او پیش آمد، فیلم نیمه‌کاره و ناتمام به جا ماند و بیضایی بر آن شد تا به شکلی انتقام جویانه و افشاگرانه ماجرای پشت صحنه فیلم خودش را بسازد و به اصطلاح امروزی ‌ها از آن تهیه‌کننده "یک حال اساسی بگیرد".

ثانیاً بیضایی می‌ خواست در لابه‌لای این شرح پشت صحنه، فیلمی را که گروه در حال ساخت آن هستند نیز نشان بیننده بدهد و بعد از خروج کارگردان از پشت دوربین آن فیلم فرضی، به ما منتقل کند که فیلم مهمل در دست ساخت توسط اطرافیان جناب تهیه‌ کننده با فیلمی که بنا بود کارگردان اصلی و متین و سینماشناس بسازد، چه اختلاف سطح فاحشی دارد.

در خصوص قصد اول، بیضایی عملا حد و سطح این عکس‌العمل را تا آن جا تنزل داد که صحنه‌ های حضور یک سرمایه ‌گذار در فیلمش (با بازی مجید مظفری) به دلیل گریم خاص او که به کاریکاتوری از تهیه ‌کننده مورد غضب بیضایی می ‌مانست، به یکی از مضحک ‌ترین سکانس‌ های واکنشی در تاریخ سینمای ایران بدل شد و عملا این استاد سینما را در جایگاه جوانی لجباز قرارداد که انگار دارد دندان‌ هایش را از خشم به هم می فشارد و با ادا و شکلک درآوردن، حرکات فرد مورد کینه خود را تقلید می ‌کند و از او مضحکه می ‌سازد.

در مورد قصد دوم نیز فیلمی که در دل فیلم "وقتی همه خوابیم" می‌ بینیم و ظاهراً بازیگر اصلی اولیه آن (با بازی مژده شمسایی) فیلم نامه‌اش را نوشته، چنان بی‌منطق، چنان دچار پیچیده‌ نمایی‌ های غیرضروری و چنان عصبی و سطحی است که هیچ گونه همدلی را در ما به عنوان تماشاگر برنمی ‌انگیزد تا احیانا بخواهیم به مناسباتی که اجازه نداد این فیلم ساخته شود، نفرت بورزیم.

فقط محض نمونه، سه شخصیت خشن منفی این فیلم که صحنه‌های پایانی‌اش را تنها به مدد تجسم بازیگران و کارگردان کنارگذاشته ‌شده ‌اش می ‌بینیم، بعد از کشتن اشتباهی زنی به جای مردی، وقتی می ‌بینند مرد دارد آزاد و رها و زنده در مقابل ‌شان راه می ‌رود، از فرط تعجب بر اثر اشتباه ‌شان، کلاه/نقاب‌های خود را از سر برمی ‌دارند؛ آن هم در پیاده‌ رویی که پر از انبوه مردم و شاهدان قتل است!

این گونه واکنش‌ های تشدید شده شخصیت‌ ها در آثار دیگر بیضایی، از "غریبه و مه" و "چریکه تارا" تا "شاید وقتی دیگر" و حتی "سگ‌کشی"، با حرف و حس و جهان آیینی و میزانسن‌ های سنجیده و عمق مضمونی اثر همخوانی داشت و حتی نوعی سبک‌ شناسی تلقی می شد، اگر کسی به منزله نوعی ایراد، صفت "اغراق‌آمیز" را بدان ها نسبت می ‌داد.

اما حالا و در "وقتی همه خوابیم" دنیای صد در صد رئال فیلم جایی برای پذیرش این رفتارها نمی ‌گذارد و نیز این گونه واکنش‌ های تشديد ‌شده خود بیضایی به ممنوعیت ‌ها و تنگناهای هر هنرمند آگاه و فهیم در هر دورانی از حاکمیت قدرت و سرمایه بر جهان اندیشه و هنر در آثار دیگر بیضایی، از "مجلس قربانی سنمار" و "کارنامه بندار بیدخش" تا "دیباچه نوین شاهنامه" و "طومار شیخ شرزین"، با نوع پردازش و میزان بار تمثیلی غنی و سرشاری که داشت و با ظرافتی که در طرح مضمون غمبار "هنرمند تاوان دانایی خویش را پس می‌دهد" به کار می ‌بست، به بیشترین تأثیرگذاری ممکن دست می ‌یافت.

اما حالا که صراحت و مستقیم‌ گویی عجیب "وقتی همه خوابیم" آن را به نوعی جوابیه سینمایی شبیه کرده است، دیگر نمی ‌توان دریافتی جامع ‌تر و تعمیم ‌پذیرتر از این متن داشت تا همسطح آثار دیگر استاد، ماندگار و فاقد تاریخ مصرف و دور از ارجاعات فرامتنی صرف به نظر برسد.

منبع:

http://www.bbc.co.uk/persian/lg/arts/2009/03/090311_alf_beizaei_movie.shtml